1- تصمیم گیری در سازمان فرایند مهمی است که به دانش ـ تجربه کاری ـ شناخت فرایندهای کاری ـ شناخت توانائی مدیران ـ توان تجزیه و تحلیل ـ مسولیت پذیری و موقعیت شناسی نیاز دارد .

2-تصميم‌گيري شامل انتخاب يك راه و روش، از ميان دو يا چند روش موجود مي باشد. تصميم به معناي انتخاب خود آگاه است كه به فرد امكان مي‌دهد تا براساس مجموعه شرايط داده شده، نحوه رفتار و طرز تفكر خاص آن مجموعه را بررسي و سپس يك گزينه قبول و سپس اجرا گردد.

3-«تصمیم‌گیری فرایند تعیین و تشخیص مسأله، یافتن راه حل‌های مختلف برای مسأله، مقایسه نتایج ممکن از راه حلّ‌ها با یکدیگر، انتخاب بهترین جواب از بین آنها و اجرای مؤثر تصمیم .»

4-تصمیم گیری عبارت است از انتخاب یک راه از میان راه¬های مختلف و در حقیقت انتخاب بهترین راه جهت نیل به اهداف.لینکلن، 

در مکتوبات مربوط به تصمیم گیری و در این نوشته واژه و کلماتی به کار می رود که نیاز به تعریف دارد که این واژه ها به صورت خلاصه به شرح زیر می باشند :

۱) اطلاعات : اطلاعات به معلومات و داده های مربوط به تصمیم اطلاق می شود که بر گزینه ها اثر دارد . نکته درخور توجه در این تعریف آن است که مراد اطلاعات اساسی و مهم مورد نظر است و بیان «اطلاعات بیشتر ، بهتر است » صحیح نمی باشد . اطلاعات زیاد حقیقتا علاوه بر ایجاد وقفه در تصمیم گیری ، کیفیت تصمیم را پائین می آورد .

۲) گزینه ها : گزینه به مفهوم امکان ها و روشهای محتمل است .گزینه ها می توانند توسط فرد تصمیم گیرنده تعیین شوند یا حتی توسعه و تکامل داده شود . صرف جستجو برای گزینه هایی که از قبل وجود داشته اند ، منتج به اتخاذ تصمیمات کم اثر خواهد شد .

۳) معیار : معیار خصوصیات و نیازهای مرتبط با هر گزینه است که بایستی دارای حد لازم باشد . معمولا گزینه ها به چگونگی دارا بودن هر معیار ربط دارند . معیار می توان استاندارد مورد نظر که گزینه ها بر مبنای آن مورد سنجش قرار میگیرند نیز تعریف کرد .

۴) اهداف : اهداف آن چیزی است که می خواهیم در آینده اتفاق افتد یا روی دهد . بعضی افراد ابتدا تعداد زیادی گزینه در نظر می گیرند سپس از خود می پرسند حالا کدام را باید برگزید ؟ بدون آنکه از قبل در مورد اهداف و مقاصد کلی فکری کرده باشند . در حالیکه ابتدا باید اهداف و جایگاه آینده را مشخص کرد و گزینه مناسب را درجهت تحقق هدف خاص انتخاب کرد .

۵) ارزش : ارزش به چگونگی نتیجه مشخص مورد نظر ارتباط دارد ، ارزش گزینه ها می تواند ؛ مبلغ ، حد رضایت یا سایر منافع باشد .

۶) ترجیحات : ترجیحات در فلسفه فکری و سلسله مراتب ذهنی فرد تصمیم گیر انعکاس می یابد . می توان گفت ترجیحات ارزش خاص مورد نظر فرد تصمیم گیر است و ارزشهای فردی ترجیحات را دیکته می کنند . فردی ممکن است تصمیماتش را با متانت ، آرامش ، بدون سر و صدا و جنجال آفرینی بگیرد ولی فردی دیگری برعکس اقدام نماید .

۷) کیفیت تصمیم : کیفیت تصمیم به به خوب یا بد بودن تصمیم توجه دارد . تصمیم خوب تصمیمی را گویند که بر مبنای اصول منطقی ، با توجه به اطلاعات در دسترس اتخاذ شده و بازتاب دهنده ترجیحات تصمیم گیرنده باشد .

۸) پذیرش : آنهائی که باید تصمیم گرفته شده را به اجرا درآورند بایستی هم از نظر فکری و هم از جنبه احساسی آنرا بپذیرند . پذیرش تصمیم عامل حساسی است زیرا گاهی اوقات پاره ای از تصمیمات با معیارهای کیفی در تضاد واقع می شود .

 

انواع تقسیم بندی تصمیم گیری :

1-برنامه ريزي شده و برنامه‌ريزي نشده
2-صميم‌گيري فردي و تصميم‌گيري سازماني
3-تصميمات شخصي در برابر تصميم‌گيري تشكيلاتي
4-تصميم‌گيري مقطعي در برابر تصميمات استراتژيك
5-صميمات تحقيقي در برابر تصميمات ناشي از موقعيتها بحراني
6-تصميمات فرصت طلبانه در برابر تصميمات مشكل حل‌كن
7-تصمیمات ساختمند
8-تصمیمات ناساختمند
9-تصمیمات نیم ساختند
10-تصمیمات متمرکز در برابر تصمیمات غیر متمرکز
 
روشهای تصمیم گیری :
 
1-متمركز
2-غير متمركز: 
عدم درگير شدن مديران طراز اول در جزئيات
فرصت ارزيابي مطالعات آماري و آمادگي حل مشكل
بهبود قدرت تصميم‌گيري به مديران داخلي
3-فردي
4-گروهي :
فرصت گردآوري داده‌هاي اطلاعاتي را گرد‌آوري و آزمودن راههاي مختلف و جديد
معمولا گروه بهتر از فرد تصميم ‌مي‌گيرد
تصميمات اخذ شده گروهي، بهتر جامه عمل به خود مي‌پوشانند.
5-مشارکتی
6-غیرمشارکتی
7-تفکر خلاق
8-تحقیق در عملیات
9-برنامه ریزی خطی 
10-بکارگیری استراتژی ها و مفاهیم زیربنایی
 
منابع :
اونز، ادوارد؛ لیزل وارد، پانتریشیا؛ رگاس، بندیک (1388) مبانی مدیریت برای متخصصان اطلاع رسانی. ترجمه مینو واعظ زاده و دیگران و ویراسته ابراهیم افشار. تهران: سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
رابینز، استیفن؛ سنزو، دیوید (1379). مبانی مدیریت. ترجمه سید محمد اعرابی، محمد علی حمید رفیعی، بهروز اسراری. چاپ هشتم، 1388؛ تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی.
رضائیان علی (1369). اصول مدیریت. چاپ بیستم، 1387. تهران: سمت.
 
Huitt, W. (1992). Problem solving and decision making: Consideration of individual differences using the Myers-Briggs Type Indicator. Journal of Psychological Type, Vol. 24, PP. 33-44.
Simon, H.A. (1955). “A behavioural model of rational choice”. Quarterly Journal of Economics, Vol.69, PP. 99-118.